Geplaatst op 22 oktober 2015

Ik was voor een eerste gesprek bij Inge de Boer omdat haar vader overleden was. Toen we het er samen over hadden op welke dag van de begrafenis zou moeten plaatsvinden, meldde ik haar dat vrijdag voor mij niet mogelijk zou zijn. Op  haar nogal ongewone reactie: ‘’O, dat maakt niet uit, je hoeft er toch niet bij te zijn’’, reageerde ik verbaasd.

Ze legde uit dat haar vader in het bijzijn van haar, haar vriend en de vier kleinkinderen begraven zou worden. De enige die daar bij mocht zijn was een pastoraal medewerkster. Er zou ook geen afscheidsdienst voorafgaande aan de begrafenis plaatsvinden.

Inge vertelde dat ze de afgelopen jaren intensief voor haar vader gezorgd had. Na een ziekte begon hij te dementeren en de laatste jaren was er weinig echt contact meer. Het afscheid van haar vader had eigenlijk al in fases plaatsgevonden.

Ze was wel verdrietig dat haar vader er straks niet lijfelijk meer zou zijn, maar het afscheid van hem had ze al voor een groot deel achter de rug toen hij overleed. Ze was dol op haar vader maar ze was blij dat aan zijn lijden een eind gekomen was, ze gunde haar vader de rust. Samen met haar vader had ze een paar jaren geleden een plekje uitgezocht op de begraafplaats van zijn keuze. Daar wilde haar vader na zijn overlijden begraven worden.

Op de dag van de uitvaart werd Meneer de Boer in een witte kist met een witte rouwauto opgehaald bij het uitvaartcentrum. Met z’n zessen reden Inge en haar familie achter de rouwauto aan. Bij de begraafplaats  hielpen wij met de kist naar het graf dragen en op het graf zetten. Daarna trokken wij ons – zoals afgesproken met Inge – terug, samen met de begraafplaatsmedewerker.

Later die week had ik Inge aan de telefoon, ze was heel blij met hoe alles rond de begrafenis verlopen was. Ze had het afscheid van haar vader op deze manier als heel eigen en fijn gevonden, het was precies zoals zij en haar vader het besproken hadden.

Nadat wij ons teruggetrokken hadden bij het graf, had de pastoraal medewerkster een korte dienst gehouden. En werden een drietal muziekstukken geluisterd. Al die tijd zat er een vogel op de berg zand naast het graf. Pas toen ze afgesloten hadden met een gebed en de pastoraal medewerkster ‘’Amen’’ zei, vloog de vogel weg. 

vogeltje.jpg

 

 

 

 


Reacties

Laat een reactie achter



(Uw e-mailadres wordt niet publiekelijk weergegeven.)


Captcha Code

Klik op de afbeelding voor een andere captcha.